21-07-2026, Brussel

Nicolas Nicolaievitch Apraxine, de oudste parochiaan van de Sint-Nicolaaskathedraal, ontvangt een hoge kerkelijke onderscheiding.

Op 21 juli 2026, op het feest van de Kazan-icoon van de Moeder Gods, ging Zijne Eminentie aartsbisschop Simon van Brussel en België voor in de Goddelijke Liturgie in de Sint-Nicolaaskathedraal te Brussel.

Samen met Zijne Eminentie concelebreerden priester Vladimir Bronnikov, rector, en priester Alexander Motorny, geestelijke van de kathedraal.

Na afloop van de dienst vond de plechtige uitreiking plaats van een hoge kerkelijke onderscheiding aan graaf Nicolas Nicolaievitch Apraxine, de oudste en trouwe parochiaan van de Sint-Nicolaaskathedraal. Bij decreet van Zijne Heiligheid patriarch Kirill van Moskou en geheel Rusland van 19 april 2026 werd Nicolas Nicolaievitch, als erkenning voor zijn inzet ten bate van de Heilige Kerk en ter gelegenheid van zijn 90e verjaardag, onderscheiden met de Orde van de heilige Sergius van Radonezj van de Russisch-Orthodoxe Kerk, eerste graad.

Nadat hij de orde bij de jubilaris had omgehangen, riep aartsbisschop Simon uit: «Axios!» Het koor onder leiding van dirigente matushka Irina Motornaya antwoordde driemaal met het gezang «Axios!». Vervolgens werd voor Nicolas Nicolaievitch het «Vele jaren» gezongen.

In zijn aartsherderlijk woord wees aartsbisschop Simon erop dat Nicolas Nicolaievitch reeds vele decennia een actief lid van de parochiegemeenschap is en de verantwoordelijke functies van penningmeester van de parochie en bestuurder van de vereniging zonder winstoogmerk Conférence Saint-Nicolas ASBL vervult. Met zijn inzet draagt hij voortdurend bij aan het behoud en de verfraaiing van de kerk, zorgt hij voor haar materiële noden en voor het welzijn van de parochie. De aartsbisschop wenste hem Gods hulp en vele gezegende jaren van verdere dienst aan de Heilige Kerk toe.

In zijn dankwoord bedankte Nicolas Nicolaievitch hartelijk voor de hoge onderscheiding en de hem bewezen eer. Hij sprak over zijn jarenlange deelname aan het parochieleven en vertelde hoe zijn weg in de Sint-Nicolaaskerk was begonnen.

De familieleden en naasten van Nicolas Nicolaievitch deelden met hem de vreugde van deze plechtige gebeurtenis. Na de uitreiking feliciteerden zij de jubilaris, waarna aartsbisschop Simon, de geestelijkheid, de parochianen en de gasten samen poseerden voor een herinneringsfoto.

Na afloop van de dienst gingen alle aanwezigen naar boven, naar de parochiale refter, waar de felicitaties werden voortgezet in een warme en familiale sfeer. Aan de feesttafel werden herinneringen opgehaald aan vroegere jaren in het leven van de Sint-Nicolaaskerk. Veel parochianen herinnerden zich hoe zij zelf nog maar hun eerste stappen in de Kerk zetten, terwijl Nicolas Nicolaievitch toen al jarenlang een actief lid van de parochie was.

Zijn onveranderlijke vriendelijkheid, tact en oprechte betrokkenheid hebben hem het diepe respect en de genegenheid van de parochianen bezorgd. Nicolas Nicolaievitch stond altijd klaar om iemand bij te staan met een vriendelijk woord, verstandig advies en concrete hulp.

Met bijzondere warmte werd teruggedacht aan de jaren van zijn dienst als koorzanger. Jarenlang was Nicolas Nicolaievitch de leidende basstem van het kerkkoor. Nadat hij in 2019 zijn taak in het koor had beëindigd, bleef zijn diepe stem voortleven in de dankbare herinnering van de parochianen, die glimlachend opmerken dat zijn plaats bij de bassen nog altijd niet is ingevuld.

De feestelijke bijeenkomst werd afgesloten met hartelijke wensen van kracht, goede gezondheid, Gods hulp en vele gezegende jaren.

Korte biografische nota.

Graaf Nicolas Nicolaievitch Apraxine werd op 19 april 1936 geboren in Tallinn, Estland. De eerste jaren van zijn leven bracht hij door op het familielandgoed Halahalnia, gelegen tussen het klooster van Pskov-Petsjory en Novy Izborsk, in dat deel van het voormalige gouvernement Pskov dat na de onafhankelijkheid van Estland bij dat land werd gevoegd.

Eind september 1939 kwam Nicolas Nicolaievitch aan in Brussel. Zijn moeder voegde zich een maand later bij hem. Haar zuster, Mira Wittouck, geboren de Bunting, stond aan de basis van de oprichting van de vereniging zonder winstoogmerk Conférence Saint-Nicolas ASBL. De vereniging werd opgericht om het eigendomsrecht van de Sint-Nicolaasparochie op het gebouw in de Riddersstraat en de daarin aanwezige goederen juridisch vast te leggen.

In 1946, na de terugkeer naar Brussel van aartsbisschop Alexander (Nemolovsky), die gevangenschap en een daaropvolgend verblijf in de USSR had doorstaan, werd Nicolas Nicolaievitch parochiaan van de Sint-Nicolaaskerk.

In 1958 trad hij toe tot het kerkkoor, waarin hij gedurende twee tot drie jaar zong. Het koor stond toen eerst onder leiding van Vladimir Aleksandrovitsj Kupfer en vervolgens van prins Aleksej Andrejevitsj Obolensky.

Na zijn terugkeer uit Afrika in 1967 bleef Nicolas Nicolaievitch de Sint-Nicolaaskerk regelmatig bezoeken. Hij nam deel aan verschillende door het Patriarchaat van Moskou georganiseerde bedevaarten naar Rusland; de eerste daarvan vond plaats in 1979.

Van 1988 tot 2019 zong Nicolas Nicolaievitch opnieuw in het kerkkoor, dat onder leiding stond van Tatjana Michajlovna Reingardt.

Op 28 februari 1989 werd Nicolas Nicolaievitch, na de officiële erkenning van de orthodoxe eredienst door de Belgische Staat in 1985, de eerste voorzitter van de kerkfabriek Sint-Nicolaas — Fabrique d’église Saint-Nicolas. Deze publiekrechtelijke instelling is verantwoordelijk voor het beheer van de materiële aangelegenheden van de officieel erkende parochie. Nicolas Nicolaievitch bekleedt deze functie nog steeds.

In 1990 werd hij gekozen als vertegenwoordiger van de leken van het bisdom Brussel en België op het Lokaal Concilie van de Russisch-Orthodoxe Kerk in Moskou, waar Alexius II werd verkozen tot patriarch van Moskou en geheel Rusland.

Op 1 april 1998 werd Nicolas Nicolaievitch gekozen tot bestuurder-penningmeester van de vereniging zonder winstoogmerk Conférence Saint-Nicolas ASBL, als opvolger van Vladimir Jevgenjevitsj Drachoussoff. Ook deze verantwoordelijke taak vervult hij tot op heden.